من هم اولین پستم رو به معرفی وبلاگ اختصاص میدهم. البته من کمی به ظاهر میپردازدم و نحوه انتخاب نام وبلاگ رو توضیح میدهم. نام وبلاگ این گونه انتخاب شد که هر دو در دفتر کارمون نشسته بودیم و رویا از من پرسید چه نامی رو برای وبلاگ میپسندم. من هم به اطرافم نگاه کردم و دنبال نام گشتم. دو قطعه شکرپنیر که خالهام به ما داده بود روی میز رویا نظرم رو جلب کرد. گفتم شکرپنیر و رویا هم قبول کرد. این نحوه انتخاب کمی ریشه در کودکیام داره. یادم هست که وقتی بچه بودم برای گفتن لطیفه به اطرافم نگاه میکردم و اشیاء رو به هم ربط میدادم که چندان هم معنیدار نمیشد. اما فکر کنم برای وبلاگ نام شکرپنیر مناسب باشه. میشه گفت به نوعی تضاد در عین همنشینی رو تداعی میکنه. این که شکر شیرین و پنیر شور است ولی در این کلمه با هم همنشین شدهاند. البته بگذریم که در تهیه خود شکرپنیر برخلاف تصور اصلا از پنیر استفاده نمیشه. اما به هرحال اندیشه در واژه نمایان است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر